عمومی

کدام دیگو؟ کدام مارادونا؟ – دنیای 77

دیگو آرماندو مارادونا فقط یک بازیکن خوب ، یک ستاره بزرگ یا یک استعداد غیر منتظره نبود. این یک منشور همه کاره بود که هرکسی از زاویه خود به آن نگاه می کرد. ال-ادیگو شخصیتی جادویی و کاریزماتیک بود که بسیاری معتقدند هرگز مثل سابق نخواهد بود. مارادونا شخصیتی نبود ، او یک واقعه بود.

به گزارش دنیای 77 ، این مجله دنیای اقتصاد وی نوشت: “هنگامی که ما در مورد مرگ مارادونا صحبت می کنیم ، در مورد واقعه ای صحبت می کنیم که دنیای فوتبال را شوکه کرده است.” این خبر اشک بسیاری از مجریان تلویزیون در سراسر جهان را در آورد و سه روز عزای عمومی را در آرژانتین برانگیخت. سه روز ؟! شوخی نکن این عزاداری عمومی برای هموطنان وی تا پایان جهان ادامه خواهد داشت. دیگو آرماندو مارادونا فقط یک بازیکن خوب ، یک ستاره بزرگ یا یک استعداد غیر منتظره نبود. این یک منشور همه کاره بود که هرکسی از زاویه خود به آن نگاه می کرد. ال-ادیگو شخصیتی جادویی و کاریزماتیک بود که بسیاری معتقدند هرگز مثل سابق نخواهد بود. مارادونا شخصیتی نبود ، او یک واقعه بود.

استعداد مارادونا

نام مارادونا مربوط به فوتبال است و با شنیدن نام او ، هر شنونده ابتدا عملکرد خود را در مستطیل سبز به یاد می آورد. مارادونا استراتژی قابل توجهی داشت. گویی عبور از بازیکنان حریف برای او نوعی سرگرمی محسوب می شود. او شاید دریبل زدن چندین بازیکن انگلیس در جام جهانی 1986 ، کلاسیک ترین گل تاریخ فوتبال را به ثمر رساند. شکوهی بی نظیر از مردی که با زور “شعر” گفت. بدون شک فوتبال از ثبات و استمرار زیادی برخوردار بود و محبوبیت دیوانه وار آن در بین نسل های آینده به دلیل عملکرد مارادونا بود. یکی از پربیننده ترین فیلم ها پس از مرگ مارادونا رقص در سالن رقص با کفش های خاموش قبل از بازی ناپولی بود.

مارادونا تقلب می کند

تمام تمجیدها از گل هندوستان مارادونا به انگلیس برای اخلاق گرایان صرف معنی ندارد. خود دیگو گل را “دست خدا” خواند و توجیه سیاسی داد. هواداران افسانه ای آرژانتین نیز دوست داشتند از این گل زیبا لذت ببرند و الدیگو به جای سخت بودن به جام جهانی می آید. حتی مجسمه ای از مارادونا در آرژانتین طراحی و نصب شد! طرفداران بازی جوانمردانه ، از این “تقلب تحسین شده” بیزارند و آن را نوعی انحراف جمعی از اصول اخلاقی می دانند. جام جهانی 1994 به عنوان نمونه دیگری از تمایل مارادونا برای استفاده از وسایل غیرقانونی برای تسلط بر دوپینگ دیده می شود. مارادونا ماجرای دوپینگ خود در آن مسابقات را توطئه فیفا خواند و طبق معمول بسیاری از شنوندگان او دوست داشتند این ادعا را باور کنند اما بعید به نظر می رسید حق با او باشد. این زمین فقط آغاز کار مارادونا است. در غیر این صورت ، بهانه های بیشتری در زندگی شخصی وی وجود دارد که توسط این گروه مورد نقض قرار گرفته است.

مربی مارادونا

بارزترین اصل فوتبال این است: “هر بازیکن بزرگی لزوما یک مربی بزرگ نیست.” متأسفانه ، دیگو مارادونا به یک نمونه هگزادسیمال برای تأیید این گفته تبدیل شده است. بعد از بازی نباید به سراغ مربی می رفت. از نظر دیگو ، این حیاط چیزی بیش از کاهش و عظمت او نبود. مارادونا به دلیل مربیگری ضعیف خود در جام جهانی 2010 به تیم ملی آرژانتین در برابر آلمان توهین کرد. کیفیت کار دیه گو روی نیمکت در آلبی سلسته به حدی بود که تیم بعدی او به سطح الوصل امارات بازگشت. این روزها دوباره روزهای خوب مارادونا بود ، زیرا نحوه حضور الوصل در لیگ دسته اول فوتبال امارات متحده عربی ، در غیر این صورت حتی چند سال بعد الفجیره را در لیگ دسته دوم می گرفت. دوران مربیگری مارادونا یک شورش غم انگیز در برابر روزهای روشن حرفه ای او بود. چگونه دیگو بزرگ غرق شد پس از اینکه مارتین پالرمو در دقیقه 3 برابر پرو در مقدماتی جام جهانی 2010 به تساوی کشید و مورد تمسخر رسانه های جهانی قرار گرفت. به یاد بیاورید که چگونه او ستاره ایرانی را 50 متر پس از گل دیرهنگام الوصل محمدرضا خلعتبری در مسابقه جام بی ارزش امارات دوید و او را در بوسه غرق کرد. آیا این افتخار مارادونا است؟ حتی دشمنانش نمی خواستند او را در آن شرایط ببینند.

کاپیتان مارادونا

آیا مارادونا بهترین بازیکن تاریخ فوتبال جهان بود؟ بسیاری می گویند بله و بسیاری می گویند نه. به عنوان مثال لیونل مسی یکی از جدی ترین رقبای مارادونا برای کسب این عنوان است. از نظر قوام ، مسی یک قدم جلوتر از مارادونا است و می تواند به حضور م effectiveثر 17 ساله در فوتبال باشگاهی کلاس جهانی دست یابد ، اما بزرگترین نقطه ضعف لئو نقطه قوت اصلی مارادونا بود. ال-ادیگو از هر نظر “رهبر” حزب خود بود. وی آرژانتین را بر دوش خود به جام جهانی 1986 رساند. مارادونا تیم خود را هدایت کرد ، فریاد زد ، پرخاشگر بود و نترس بود. بسیاری از ستاره های پس از لئو مسی و مارادونا جایی در این کار ندارند. دیگو همچنین جلوه های دیگری از قدرت رهبری خود را در ناپل ایتالیا نشان داد. او برای هر تیمی یک روحیه قوی بود.

مارادونا به سبک مارادونا

تا پایان ، مارادونا یک اتفاق منحصر به فرد بود که با وجود همه سو explo استفاده ها و بدی هایش ، یک افسانه جادویی را برای طرفداران فوتبال نشان می داد. او سعی نکرد چیزی جز واقعیت نشان دهد. یک فیلم مشهور از یک کودک معلول وجود دارد که بزرگترین آرزوی زندگی خود را برای کنترل ضربه پنالتی مارادونا می خواند. به او فرصت داده شده تا با اسطوره آرژانتین روبرو شود ، اما دیه گو ضربه او را به ثمر رساند و بعد از گل سرگرم شود. چیزی که غیر از خودت انتظار نداری. داستان ما هرچند که او ما را حمل می کند. شخصی از تماشای جادو با توپ لذت می برد. یک مدل جهانی که هر فوتبالیست خوبی سال به سال برای آن مقایسه می شود. مارادونا فوتبال را از دست خواهد داد. در میان انبوه واکنش های بین المللی به این باخت بزرگ ، توئیت گری لینهکر ستاره سابق فوتبال انگلیس شاید بهترین تصمیم در این گزارش باشد. لینکر در نمایش دیگو نوشت: “مارادونا تا آن زمان بهترین بازیکن نسل من بود.” “بعد از یک زندگی درخشان اما آشفته ، امیدوارم که او سرانجام در دستان خدا آرامش پیدا کند.”

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا