حوادث و رویداد

از فرهنگ سازی کمربند ایمنی، بیاموزیم

از فرهنگ سازی کمربند ایمنی، بیاموزیم

یک کارشناس ایمنی با اشاره به اینکه 1 سال از آغاز فرهنگ بستن کمربند ایمنی می گذرد ، گفت: طبق تحقیقات انجام شده در کشورهای توسعه یافته و آنها توانستند تعداد مرگ و میرهای ناشی از حوادث رانندگی را کاهش دهند 80 درصد می توان از تصادفات جلوگیری کرد با ایجاد فرهنگ٪.

مهندش روشن در گفت وگو با دنیای 77 وی در این زمینه گفت: برای بررسی و برخورد با آمار حوادث رانندگی باید به این آمارها مراجعه کنیم.

وی با اشاره به آمار تصادفات جاده ای که توسط سازمان بهداشت جهانی ارائه شده است ، گفت: در سال 2018 گفته می شود که به طور متوسط ​​هر 24 ثانیه یک نفر بر اثر تصادفات جاده ای جان خود را از دست می دهد. جالب اینجاست که کشورهای کم درآمد یا با درآمد متوسط ​​مسئول بیش از 90 درصد مرگ و میر رانندگی هستند.

روشن افزود: از آنجا که این کشورها در حال توسعه هستند و استفاده از سرمایه انسانی برای آنها در اولویت است ، گروه ما نباید ضمن کاهش نیروی انسانی ، تصادف یا مرگ بر اثر ناتوانی ایجاد کند. دیگران را از جمله پرسنل پزشکی ، آتش نشانان ، خدمات اورژانس با حجم کار بیشتر و غیره درگیر کنید. این امر روند توسعه بلند مدت در کشور را به تاخیر می اندازد.

وی گفت: “ما به عنوان یکی از کشورهای در حال توسعه از نظر تلفات وضعیت خوبی نداریم.” بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی در سال 2018 ، ایران در رتبه 113 قرار دارد. جای خوب. اگر می خواهیم به مسیر توسعه برسیم ، باید در این مدت تا آنجا که ممکن است از خسارات جانی و مالی بکاهیم.

“البته ، همانطور که گفته شد ، بخشی از این پیشرفت به بحث سخت افزاری برمی گردد ، مانند ایمنی جاده ، ایمنی خودرو ، آنچه پلیس می تواند استفاده کند و غیره ، یا آمادگی. که شامل رانندگان ، سرنشینان خودرو ، عابران پیاده و نیروهایی است که وظیفه تأمین ایمنی در داخل و خارج از جاده را بر عهده دارند.

روشن گفت تحقیقات انجام شده در کشورهای توسعه یافته و این واقعیت که آنها توانسته اند تعداد مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی خود را کاهش دهند نشان می دهد که آنها با ایجاد 20 درصد آموزش ، 20 درصد آگاهی و 20 درصد فرهنگ از 80 درصد تصادفات جلوگیری کرده اند. . اما فرهنگ سازی و آموزش زمان می برد و دستیابی به تعامل بین جامعه و امنیت زمان می برد. اگر کمربند ایمنی در سال 1983 یا 1984 بسته می شد ، بسیاری آن را مسخره می کردند ، اما با گذشت زمان و کار پلیس ، رادیو و تلویزیون ، رسانه ها و گروه های مختلف روی آن ، همه اینها درک مردم از این مشکل را بهبود بخشید. به آرامی

وی افزود: حدود 16 سال از آن زمان می گذرد و می بینیم که فرهنگ ایمنی وجود دارد ؛ اما نباید از نظر دور داشت که جدا از بحث آموزش ، بخشی از تصویر بزرگتر کشور بود و پلیس راهنمایی و رانندگی معتقد بود که مردم باید این کار را انجام دهند.

این کارشناس امنیتی گفت: “فرهنگ سازی پاسخگو است ، اما با گذشت زمان اتفاق می افتد.” آموزش به زمان نیاز دارد و برای دستیابی به آن نیاز به فرآیند طولانی دارد. حتی اگر اجبار و اجبار وجود داشته باشد تا آموزش نباشد ، این اتفاق نمی افتد ، زیرا وقتی مردم می بینند که اجبار و اجبار برطرف شده است ، از آن مشکل عقب نشینی می کنند و نمی کنند ، بنابراین ما باید آن را برای یک مدت زمان معینی ، تا با آمدن مدیران و سازمانها از این آموزشها کاسته نشود.

وی در مورد مدیریت بحران حوادث رانندگی گفت: برای چرخه مدیریت بحران که مراحل مختلفی در نظر گرفته شده است ، معمولاً سه مرحله مهم نداریم ، یک قسمت آمادگی ، آموزش و پیشگیری است ؛ بخشی دیگر با آن بحران و بخش دیگر. بازسازی و بازیابی. اگر ما نمی خواهیم درگیر این چرخه شویم و اتفاقات غیر عادی برای ما رخ ندهد ، می توانیم وارد آموزش شویم و از سایر مراحل رویداد جلوگیری کنیم ، به طوری که افراد جامعه به اندازه کافی آموزش ببینند تا بتواند در مرحله بعدی به آنها نگاه کلی کند. آموزش و پرورش دارای تأثیری است که هم مستقیم و هم غیرمستقیم آثار دارد. اثر مستقیم آگاهی عمومی نیاز به رعایت قانون و غیره است اما آثار غیر مستقیم دیگری نیز دارد ، مانند تقاضای عمومی برای افزایش ایمنی خودروها.

روشنان می گوید: واقعیت این است که آموزش های داده شده بسیار است اما پراکنده است و با آمدن و خروج مدیران تغییر کرده است. به عنوان مثال ، در برخی موارد ، هلال احمر آموزش های بسیار تخصصی را در مورد تصادفات جاده ای گذراند و تأثیر عمده ای داشت. این ایستگاه های هلال احمر در جاده های شهری به همان روشی برمی گردند که مدیران همزمان در یادداشتی موافقت کردند که در صورت تصادف جاده ای وارد شوند.

وی افزود: نکته اصلی این بود که ما تصادف را پذیرفتیم ، اما نکته مهم کاهش تعداد تصادفات بود. بر اساس گزارشی که در سال 1998 توسط موسسه تحقیقات آمار منتشر شد ، با وجود دو برابر شدن تعداد خودروهای موجود ، تعداد کشته های ما کاهش یافت. با درصد خوبی. این هنوز تعداد کمی است.

وی با اشاره به نقش آموزش و پرورش در این مورد گفت: واقعیت این است که نقش آموزش و پرورش در این مورد بسیار مهم است و چقدر خوب است که بتوانیم آموزش های لازم و فرهنگ و آموزش های لازم را به آن ارائه دهیم. نسل. دانش وجود دارد. ”

این کارشناس امنیتی گفت: باید برنامه ای وجود داشته باشد که بر اساس آن نقش افراد تقویت شود و این آموزش ها را توسعه دهند.

وی گفت: “ما هرگز نمی توانیم تعداد تصادفات را به صفر برسانیم.” این غیرقابل قبول است ، اما باید تا حد ممکن حوادث را به حداقل رساند. نکته اصلی این است که ما نباید بعد از وقایع فراموش کنیم ، و از تجربیات خود به عنوان زنگ خطری استفاده کنیم. به عنوان مثال در گذشته خودروها در جاده های روستایی تصادف می کردند و تاثیر خوبی داشتند.

روشن می گوید: “اگر فرض کنیم فرهنگ سازی در حال انجام است ، این س theال مطرح می شود که اکنون باید چه کار کنیم. این نشان می دهد که ما می توانیم با آموزش عابران پیاده و مردم این تعداد را کاهش دهیم. هر چقدر زود پلیس ، خدمات اورژانس و نیروهای آتش نشانی وارد می شوند ، افراد باید در زمان حادثه حضور داشته باشند.

وی افزود: مراقبت فوری از قربانیان تصادف به همان اندازه اهمیت دارد ، اما باید آموزش ببیند. این امر نیازی به فرهنگ سازی ندارد زیرا افراد قبلاً برای کمک به همسالان خود داوطلب شده اند ، اما این کمک باید آموزش ببیند. اکنون که آموزش آنلاین با کرونا افزایش یافته است ، سازمان های دولتی ، شرکت های خصوصی و غیره می توانند از این فرصت استفاده کرده و آموزش های آنلاین را ببینند.

روشن با بیان اینکه اگرچه روند آموزش و فرهنگ سازی برای کاهش تصادفات رانندگی زمان بر است ، گفت: آموزش نحوه برخورد با مردم از تصادفات باعث کاهش تلفات می شود.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا